Een momentje met hem, om te praten over haar*.. 

Samen terugdenken, samen Herinneren, samen lachen en ik huilen, huilen met hem in mijn armen om haar.. Wat mooi en fijn dat ik dit kan doen met mijn zoon.

Twee jaar geleden, twee jaar geleden was ik nu ongeveer 40 uur in weeën. Net gestript en werden mijn weeën enorm heftig. Ook hadden wij net haar hartje horen kloppen, leefden op een roze wolk want we zouden eindelijk onze dochter in onze armen sluiten, maar we hadden geen idee..

Een jaar geleden, zwanger van mijn zoontje James. Een lijf gierend van de hormonen, een jaar geleden was 'vandaag' de moeilijkste dag van 2018.. Hij viel op een zondag en ik ben op zondag bevallen. Ik herleefde op dat moment mijn hele bevallingsweekend. De datum deed me niet zo veel, maar die zondag, daar had ik het zo moeilijk mee.

Dit jaar was het de dag waarop ik mijn momentje met James heb gepakt, ons momentje om te praten over haar.. Ik heb de herinneringskist van June erbij gepakt en ben met James en zijn knuffel (dezelfde knuffel als die June bij zich had toen ze begraven werd maar dan in het blauw, want in het roze heb ik hem nooit meer durven kopen) op bed gaan zitten.

Een voor een ben ik de spulletjes uit de kist gaan pakken en heb ik hem alles verteld wat ik kon vertellen. En hij, hij luisterde en lachte. Het was zo bijzonder en fijn, het was mijn momentje met hem om te vertellen over haar* met een lach en een traan. Ons mooie momentje voor de zwarte dag morgen komt..

92 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven